Boðskapur dagsins │ 25. febrúar 2026 │ Snorri Óskarsson
Þegar konungurinn hét Akab (föðurbróðir) og Drottningin var Jessebel ( óbundin, án eiginmanns ) þá var sendiboðinn og prédikarinn Elía (Drottinn er minn Guð) Tisbíti = (spámaður Drottins ). 1.Konungabók. 21
Bæði Akab (föðurbróðir) og Jesebel (konan án eiginmanns) höfðu fengið að sjá kraftaverk Elía (Drottinn er minn Guð) og að Guð var með honum í verki. Þau vissu um einvígið á Karmel fjalli (háhyrningur) þegar hinn rétti Guð átti að senda eld frá himni og eyða fórninni sem tilreidd var á fjallinu.
Við vitum að prestar Baals höfðu lengi kallað og ristu skinnsprettur á sig til að ákalla Baal og fá hann til að tendra eldinn en ekkert gerðist. Á fjallinu var Elía og fór að ,,gjöra gys að” Baalsprestunum og benti á að Baal væri sofnaður!
Sagan greinir frá Nabót ( sproti) sem var látlaus bóndi og ræktaði víngarð sinn á fjölskyldu arfleifðinni sem hann fékk við komu Ísraelsmanna úr eyðimerkurgöngunni 1400 f.kr. Þá var eignin hans Nabóts búin að tilheyra fjölskyldu hans í ein 600 ár. En sagan um Nabót og glímuna við Akab gerist um 800 f.kr.
Akab konungur girntist víngarð Nabóts og vildi fá hann sem sína eign. Það var skv. Því sem Samúel spámaður varaði Ísraelsmenn við að mundi gerast þegar þeir vildu fá konung yfir sig. Samúel leist ekki á kröfuna, talaði við Drottinn og Guð sagði: ,,Þessi mun verða háttur konungsins …bestu lendur yðar, víngarða og olífugarða mun hann taka og gefa þjónum sínum”! (1.Sam. 8: 14)
Og glíman hófst milli Akabs og Nabóts (sproti). Akab bauð Nabót skipti á landareignum því hann vildi fá víngarð Nabóts undir ávaxtagarð fyrir sig. (Hann girntist hinar bestu lendur, n.kl. eins og Samúel spáði og Guð hafði talað.
Nabót var Jesreelíti (sæði, fræ Guðs) Þess vegna er hann fyrirmynd Jesú. Þið munið: ,,hann kom til eignar sinnar en hans eigin menn tóku ekki við honum”. Jóh. 1:11
Nábót hafnaði boði Akabs um landaskipti á þeirri forsendu að hann vildi ekki ,,farga” arfleifð sinni og ættar sinnar til Akabs. Við þetta svar varð Akab hugsjúkur. Þá kom Jessebel til sögunnar og setti upp leikfléttu. Boðið til föstu, komið Nabót í efsta sæti og setjið hrakmenni/ syni Belíal móti honum og ljúgið uppá hann guðlasti, leiðið hann síðan út og grýtið Nabót. (líkt því sem gert var við Jesú, menn leiddu fram ljúgvotta Matt. 26: 60 …þótt margir ljúgvottar kæmu. Loks komu tveir og sögðu….)
Akab kastaði eign sinni á víngarð Nabóts eftir drápið á honum. Þá kom Orð Drottins til Elía (Drottinn er minn Guð) Tisbíta (spámaður Drottins) ,,Far ofan eftir til fundar við Akab Ísraelskonung sem býr í Samaríu. Hann er nú í víngarði Nabóts.”
Elía átti að flytja honum skilaboð frá Guði, skapara himins og jarðar. Segðu honum: ,,Þar sem hundarnir sleiktu blóð Nabóts þar skulu og hundar sleikja þitt blóð” v.19
Akab sá Elía og sagði við hann: ,,Hefur þú fundið mig, fjandmaður minn?”
Hefur þú upplifað prédikara Orðsins sem fjandmann en ekki sem bróður? Hvort ertu þá í flokki Akabs eða Elía?
Um
Akab er þetta sagt: ,,Alls enginn hefur verið er ofurselt hafi sig eins og Akab, til að gjöra það sem illt var í augum Drottins og ginnti Jesebel konan hans hann til þess. Og hann breytti mjög svívirðilega með því að elta skurðgoðin alveg eins og Amorítar gjörðu, þeir er Drottinn stökkti burt undan Ísraelsmönnum”! (1.kon. 21: 25)
Akab dó er honum blæddi út í orustu við Sýrlendinga og hundarnir komu að vagni hans og sleiktu blóðið úr konunginum.
Elía spámaður dó aldrei, heldur var hann sóttur af eldvagni sem fór með hann til himins. Seinna birtist hann ásamt Móse á Ummyndunarfjallinu til að tala við Jesú í votta viðurvist. Áheyrendurnir voru Pétur og Jóhannes. Sennilega kemur hann aftur til að prédika hér á jörð, fyrir syndum föllnum mönnu og boða þeim iðrun og afturhvarf alveg eins og Fagnaðarerindið gerir sbr. Op. 11 Þá munu vottarnir tveir prédika kröftuglega í 1260 daga og munu hafa vald til að kalla hverskonar plágur yfir syndumspillt mannkyn.
Eftirmælin um þessa votta (Elía og Enok?) verða þau að þeir hafi kvalið mennina á jörðinni í þessa 1260 daga.
En Jessebel,? Hvað varð um hana? Jú, henni var hrint ofan úr glugga sínum þar sem hún dó á stéttinni og hundar átu líkama hennar, aðeins útlimirnir urðu eftir til að jarða leifarnar. Allt varð þetta skv. Spádómsorðinu sem Elía flutti henni á landareign Nabóts Jesreelíta: ,,…hræ Jesebelar skal liggja á landareign Jesreeborgar sem tað á túni svo að menn skulu ekki geta sagt: Það er Jesebel!”!
Hvers vegna er þessi frásögn rifjuð upp í dag? Jú, óvinir Guðs ríkis hafa alltaf verið notaðir til að sýna réttdæmi Guðs og það sleppur enginn fra þeim dómi nema að Taka vi Jesú sem er okkar Nabót (viðarteinungur) sem kom til að frelsa synduga menn.
Eða halda menn að orð H.P. séu sögð að óþörfu þegar hann segir:
Kong minn Jesú ég kalla þig
Kalla þú þræl þinn aftur mig.
Herratign enga að heimsins sið
Held ég þar megi jafnast við!
Ó, Jesús það er játning mín.
Ég mun um síðir njóta þín.
Þegar þú dýrðar drottinn minn
dómstól í skýjum setur þinn.
Bestu kveðjur
Snorri Óskarsson.
About The Author
